edu.com.pl Forum eduProgi eduParty.pl 
Internetowe Centrum Informacji Edukacyjnej Dzisiaj mamy: 13 grudnia 2017, Sylwester za 19 dni

2006



punkt Strona główna
punkt Szkoła
punkt Studia
punkt Nauczyciele
punkt Forum
punkt Giełda
punkt Konkursy
punkt Imprezy
2004-03-29 12:12:17, Anna Lorek

  Zajęcia muzyczne z dziećmi dyslektycznymi i dysgraficznymi w Młodzieżowym Domu Kultury


Pracuję od lat w Młodzieżowym Domu Kultury w charakterze nauczyciela-instruktora i pragnę podzielić się z wychowawcami i nauczycielami doświadczeniami zdobytymi w czasie swojej pracy.

Ważną rolę w wychowaniu dzieci i młodzieży w środowisku pełni Młodzieżowy Dom Kultury poprzez zajęcia muzyczne: instrumentalne, wokalne, instrumentalno-wokalne i umuzykalniające. Przekonałam się, że prowadzenie zajęć muzycznych mocno oddziałuje na środowisko i ma wielkie znaczenie wychowawcze, społeczne, , dydaktyczne i terapeutyczne. Poprzez kontakt z ośrodkiem kultury zmienia się życie dzieci w domu, w rodzinie, dokąd przenoszą zdobyte właściwe wzorce zachowania, informacje i gdzie doskonalą swoje umiejętności w wybranych dziedzinach.

Jak wiadomo dzieci do Młodzieżowego Domu kultury przychodzą z pewnymi oczekiwaniami. Jedne chcą nauczyć się grać zespołowo, inne indywidualnie, a większość czeka na konkretne propozycje przygotowane przez nauczyciela. Tu się zaczyna problem. Każdy z nich ma inną wrażliwość, inne cechy psychofizyczne. Zadanie nauczyciela polega na dopasowaniu tych wszystkich oczekiwań dziecka do jego możliwości, takich jak sprawność manualna rąk, dłoni, palców, warunki głosowe, do jego zdolności muzycznych, jak słuch wysokościowy, poczucie rytmu, pamięć muzyczna oraz do cech psychiczych na przykład nadpobudliwość. Dzieci z mikrouszkodzeniami centralnego układu nerwowego mają często orzeczenie od psychologów, że są dyslektykami, dysgrafikami lub równocześnie dyslektykami i dysgrafikami, albo mają orzeczenie, że są dziećmi nadpobudliwymi. Zwykle są to osoby ruchliwe o zdolnościach manualnych. Warto dotrzeć do tych uzdolnień i wprowadzić je na drogę rozwoju, powiązać je z muzyką i zapoznać dzieci z technicznymi możliwościami obsługi keyboardu.

Do mojej pracowni na przestrzeni wielu lat uczęszczały na zajęcia grupy dzieci dyslektycznych i dysgraficznych. Młodzieżowy Dom Kultury wychodzi naprzeciw tym dzieciom. Umieją się one zintegrować z grupami innych dzieci gromadzącymi się w różnych pracowniach problemowych. W pracy z tymi dziećmi stosuję tak zwaną czynną muzykoterapię. Poprzez grę na instrumencie i śpiew następuje stopniowa redukcja tych uszkodzeń układu nerwowego. Dzieci stają się twórcze, spokojniejsze, bardziej ufne, mniej agresywne i łatwiej radzą sobie ze swoimi problemami wieku dziecięcego. Praca ta jest owocna, daje satysfakcję zarówno dzieciom jak i mnie, uczestnicy robią postępy w grze, chętnie grają i biorą udział w organizowanych przez dom kultury okolicznościowych występach dla rodziców i środowiska. Moi wychowankowie bardzo dobrze czują się w grupie z dziećmi nie obciążonymi w/w dysfunkcjami. Przechodzą przez wszystkie etapy nauki, idą według tego samego programu, co wszyscy , potrzebują jednak więcej czasu by osiągnąć zamierzony cel. Dzieci te są bardzo komunikatywne, lubią zajęcia zespołowe, a praca grupowa w Domu kultury pozwala im wyzbywać się kompleksów. Chętnie włączają się w przygotowanie imprez, lubią współorganizować i pomagać innym. Najmocniej są zaangażowane emocjonalnie przy opracowaniu kolęd i prostych utworów , na przykład z podręcznika �Szkoła na keyboard� Wiśniewskich. Kolędy i pastorałki zawsze cieszą się zainteresowaniem ze względu na żywą tradycję wykonywania ich w domu. Muzyka to nośnik energii, czysta harmonia, wyraźna prosta melodia, więc trafia do wyobraźni grającego, słuchacza, do ich uczuć i twórczo inspiruje.

Rozmawiamy też o ocenach. Dzieci lubią być oceniane, dopominają się o ocenę i choć w Młodzieżowym Domu Kultury nie stosuje się ocen, chcą być oceniane, aby mieć rozeznanie w swoich postępach.

Wielu psychologów i doświadczonych nauczycieli wie, że natura obdarowała dzieci różnymi talentami. I dobrze, że właśnie domy kultury dają im możliwość rozwoju w kierunku zgodnym z ich predyspozycjami psychofizycznymi, czego w wielu przypadkach, jak wiemy, nie może im zapewnić rodzinny dom. Dzieci i młodzież zgrupowane w mojej pracowni instrumentów klawiszowych inspirują mnie do rozwoju zawodowego. Ciągle doskonalę swój warsztat pracy by dać wychowankom maksimum zadowolenia i satysfakcji ze wspólnego działania na arenie muzycznej. Zachęcam wszystkich czytelników tej publikacji, aby nie wahali się podejmować współpracy z dziećmi, młodzieżą, które szukają możliwości realizowania swych zainteresowań w domu kultury, bo taka współpraca z pewnością da wszystkim zainteresowanym wiele satysfakcji.

 

© RAD-COM, 2000-2005 : O Serwisie : Kontakt : Reklama